Nazwy kolorów

Kolor popielaty jest odwzorowaniem koloru popiołu. Pierwsze odnotowane użycie koloru ash gray jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1374 roku.

University of Pennsylvania Blue to jeden z oficjalnych kolorów Penn Quakers, drużyny lekkoatletycznej University of Pennsylvania.

Kolor krwistoczerwony to ciemny odcień koloru czerwonego, który ma przypominać kolor ludzkiej krwi. To właśnie żelazo zawarte w hemoglobinie nadaje krwi czerwony kolor. Rzeczywisty kolor waha się od karmazynowego do ciemnobrązowego w zależności od stopnia natlenienia krwi i może mieć lekko pomarańczowy odcień. Różne źródła proponują różne schematy kolorów dla koloru czerwonego krwi. Oto jeden z nich.

Odmiana kwaśnej zieleni wspomniana w Wikipedii. Kwaśna zieleń to odcień żółto-zielony. Źródła różnią się co do dokładnego koloru.

Kolor Magic Mint to jasny odcień wiosennej zieleni. Kolor magiczna mięta to jasny odcień koloru miętowego. Płytki ceramiczne w podobnym kolorze, często z kontrastującą czarną obwódką, były popularnym wyborem do wystroju łazienek, kuchni i ekskluzywnych basenów hotelowych w latach trzydziestych XX wieku. Jest to kolor Crayola opracowany w 1990 roku (później wycofany w 2003 roku).

Kolor krwistoczerwony to ciemny odcień koloru czerwonego, który ma przypominać kolor ludzkiej krwi. To właśnie żelazo zawarte w hemoglobinie nadaje krwi czerwony kolor. Rzeczywisty kolor waha się od karmazynowego do ciemnobrązowego w zależności od stopnia natlenienia krwi i może mieć lekko pomarańczowy odcień. Różne źródła proponują różne schematy kolorów dla koloru czerwonego krwi. Oto jeden z nich.

Zieleń laurowa to średnio jasny odcień szarawej szarości podobny do szparagów, ale jaśniejszy. Pierwsze odnotowane użycie zieleni laurowej jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1705 roku.

Jest to blady odcień cyjanu, który przypomina kolor kamienia opalowego, chociaż podobnie jak w przypadku wielu kamieni szlachetnych, opale występują w szerokiej gamie kolorów.

Nazwa koloru Madder pochodzi od barwnika produkowanego z roślin z rodzaju Rubia.

University of Pennsylvania Red to jeden z oficjalnych kolorów Penn Quakers, drużyny lekkoatletycznej Uniwersytetu Pensylwanii.

Kolor sekwoi to reprezentacja koloru drewna sekwoi (Sequoia sempervirens). Pierwsze zarejestrowane użycie sekwoi jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1917 roku. Źródłem tego koloru jest lista kolorów Pantone Textile Paper eXtended (TPX), kolor #18-1443-Redwood.

Jest to odmiana kwaśnej zieleni wspomniana w Wikipedii. Kwaśna zieleń to odcień żółto-zielony. Źródła różnią się co do dokładnego koloru.

Beaver to odcień brązu reprezentujący kolor bobra. Przy odcieniu 22 jest klasyfikowany jako pomarańczowo-brązowy. Pierwsze zarejestrowane użycie bobra jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1705 roku. Kolor „beaver” został sformułowany jako jeden z kolorów Crayola w 1998 roku. Etymologicznie uważa się, że słowa „brązowy” i „bóbr” ostatecznie pochodzą od tego samego słowa źródłowego w języku angielskim.

Amarantowy głęboki fiolet to odcień amarantu, który jest nazywany amarantowym w książce Maerz i Paul A Dictionary of Color z 1930 roku.

Olivine to typowy kolor minerału oliwinu. Pierwsze odnotowane użycie oliwinu jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1912 roku.

Mountbatten pink, zwany także Plymouth pink, to morski kolor kamuflażu, szarawy odcień fioletu, wynaleziony przez Louisa Mountbattena z Brytyjskiej Królewskiej Marynarki Wojennej jesienią 1940 roku podczas II wojny światowej.

Złoto-brązowy jest powszechnie wymieniany w przepisach kulinarnych jako pożądany kolor prawidłowo upieczonych i usmażonych potraw.

Cinereous to kolor o popielatoszarym wyglądzie, składający się z popiołu lub przypominający popiół, lub szary kolor z odcieniem miedziano-brązowym. Wywodzi się od łacińskiego cinereous, od cinis (popiół). Pierwsze odnotowane użycie cinereous jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1661 roku.

Tropikalne indygo to kolor, który jest nazywany añil w Guía de coloraciones (Przewodnik po kolorystyce) autorstwa Rosy Gallego i Juana Carlosa Sanza, słowniku kolorów opublikowanym w 2005 roku, który jest bardzo popularny w krajach hiszpańskojęzycznych.

Czerwono-fioletowy to kolor, który jest nazywany Rojo-Purpura (hiszpańskie słowo oznaczające „czerwono-fioletowy”) w Guía de coloraciones (Przewodnik po kolorystyce) autorstwa Rosy Gallego i Juana Carlosa Sanza, słowniku kolorów opublikowanym w 2005 roku, który jest szeroko popularny w świecie latynoskim. Chociaż „czerwono-fioletowy” jest rzadko używaną nazwą koloru w języku angielskim, w języku hiszpańskim jest uważany za jeden z głównych odcieni fioletu.