Nazwy kolorów

Cameo pink to średnio jasny odcień różowego różu. Pierwsze zarejestrowane użycie koloru cameo pink jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1912 roku.

Zielonkawo-żółty jest głównym kolorem indyjskiego banknotu o nominale 20 rupii.

Pale Dogwood to beżowy odcień różu, którego źródłem jest lista kolorów „Pantone Textile Cotton eXtended (TCX)”, kolor #13-1404 TCX-Pale Dogwood.

Róż francuski (kanadyjski) to jeden z najjaśniejszych kolorów malinowych.

Persimmon to kolor, który przypomina persymony. Pierwsze odnotowane użycie persimmon jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1922 roku.

Marigold to żółto-pomarańczowy kolor. Nazwa pochodzi od kwiatu o tej samej nazwie. Obecnie nie wiadomo, kiedy nagietek został po raz pierwszy użyty jako nazwa koloru, chociaż nowozelandzka pisarka Katherine Mansfield użyła go do opisania koloru włosów w swoim opowiadaniu Something Childish But Very Natural (1914).

Chilijski różowy to odcień Lapageria rosea, powszechnie znany jako chilijski dzwonek, przypominający jasny blady czerwono-pomarańczowy, blady niuans vermilion.

Jest to kolor nazywany złotym w kredkach Crayola od 1903 r. Blade złoto jest jednym z podstawowych kolorów litewskiego klubu koszykówki Lietkabelis Panevėžys.

Kolor cynober pochodzi od minerału o tej samej nazwie. Jest to lekko pomarańczowy odcień czerwieni, z odmianami od jasnego szkarłatu do ceglastej czerwieni.

Malinowy to kolor, który przypomina kolor malin. Pierwsze odnotowane użycie maliny jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1892 roku.

Terakota to kolor przypominający ceramikę terakotową.

Pierwsze odnotowane użycie płomienia jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1590 roku. Źródłem tego koloru jest ISCC-NBS Dictionary of Color Names (1955), słownik kolorów używany przez kolekcjonerów znaczków do identyfikacji kolorów znaczków. Próbka koloru „Płomień” (próbka koloru nr 34) jest również wyświetlana w wersji online Słownika.

Żółty ziemisty to jeden z dwunastu oficjalnych kolorów kamuflażu armii Stanów Zjednoczonych.

Butterscotch to ciepły, złoto-brązowy kolor, który przypomina wygląd cukierka, od którego pochodzi jego nazwa.

BISU Visual Identity lub BISU Visual Identity System (VIS) to zestaw spójnych stylów graficznych, które podkreślają wizualną rozpoznawalność Beijing International Studies University (BISU), zapewniając przejrzystość tożsamości graficznej uniwersytetu. System został opracowany przez University Relations i został oficjalnie uruchomiony 30 grudnia 2003 roku. BISU Silver jest opisywany jako jasnoszary i jest używany wraz z BISU Maroon jako oficjalny kolor Beijing International Studies University. Wartość szesnastkowa BISU Silver to DCDDDE. Jest to kolor CMYK.

Alizarin to odcień amarantu nazwany alizaryną w książce Maerz i Paul A Dictionary of Color z 1930 roku.

Kolor ten był pierwotnie nazywany harvest w latach dwudziestych XX wieku. Pierwsze odnotowane użycie harvest jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1923 roku. Harvest Gold był popularnym kolorem dla powierzchni metalowych (w tym samochodów i urządzeń gospodarstwa domowego), podobnie jak kolor awokado, przez całą dekadę lat 70-tych. Oba były również popularnymi kolorami dywanów typu shag. Oba kolory (a także dywany shag) wyszły z mody na początku lat 80-tych.

Prezentowany blady odcień miedzi to kolor określany jako miedziany w kredkach Crayola. Kolor ten został opracowany przez firmę Crayola w 1903 roku.

Głęboki odcień cerise, stosowany w kredkach Crayola, nazywany jest cerise od 1993 roku. Kolor ten jest częścią listy kolorów kredek Crayola.

Perski pomarańczowy to kolor używany w ceramice i perskich dywanach w Iranie. Pierwsze odnotowane użycie perskiej pomarańczy jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1892 roku. Pudding pomarańczowy (mleko dodawane do puree z pomarańczy, które jest mieszane w blenderze z mąką i powoli gotowane na kuchence) ma kolor perskiej pomarańczy, zakładając, że nie dodaje się barwnika spożywczego. Ciągniki Allis-Chalmers są barwione na perski pomarańczowy kolor od 1928 roku, aby nawet po zabrudzeniu można je było odróżnić od elementów krajobrazu.