Nazwy kolorów

Gunmetal to odcień szarości z niebiesko-fioletowym odcieniem. Opisuje kolor kilku metali używanych w zastosowaniach przemysłowych, takich jak zmatowiony brąz lub zaparkowana stal.

Curious Blue to jeden z jasnych kolorów cerulean. „Cerulean blue” to nazwa pigmentu. Pigment został odkryty pod koniec XVIII wieku i oznaczony jako cerulean blue w XIX wieku.

Lapis Lazuli to kolor, który jest reprezentacją najpopularniejszego koloru lapis lazuli.

Zieleń turkusowa to ciemniejszy odcień turkusu z większą ilością zieleni. Jest to zmienny kolor uśredniający ciemny niebiesko-zielony, który jest zielony, ciemniejszy i mocniejszy niż niewidoczna zieleń lub sosna. Zieleń morska jest najbliżej spokrewniona z kolorem kredek Crayola Deep Space Sparkle.

Niebieski RISD to żywy niebieski kolor nazwany na cześć Rhode Island School of Design. RISD Blue został zidentyfikowany jako oficjalny kolor RISD od 28 września 2022 roku i jest aktualnym oficjalnym kolorem wymienionym w identyfikacji wizualnej Rhode Island School of Design. Kolor ten został wybrany, ponieważ jest „żywy i elektryczny, bogaty w odcienie i nasycony” oraz „aktywuje każde płótno, na którym się pojawia”.

Myrtle to ciemnozielony odcień, który przypomina kolor liści mirtu.

Zielony (Crayola) to kolor nazywany zielonym w kredkach Crayola. Zielony był jedną z oryginalnych kredek Crayola wprowadzonych w 1903 roku.

Bluebonnet to jasny odcień niebieskiego z lekkim fioletowym odcieniem. Reprezentuje kolor kwiatów bluebonnet, które należą do rodziny łubinu. Bluebonnet to kwiat stanu Teksas.

Ciemna zieleń dżungli to odcień zieleni dżungli określany jako zieleń dżungli w próbce koloru #152 na liście kolorów ISCC-NBS.

Kolor ciemnozielony wiosenny to głęboki i bogaty odcień zieleni.

Źródłem tego koloru jest kolor #18-4231 „Blue Sapphire” z listy kolorów Pantone Textile Paper Extended (TPX).

Pierwsze odnotowane użycie szafiru jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1430 roku.

Evergreen to kolor, który przypomina wiecznie zielone rośliny. Obecnie nie wiadomo, kiedy evergreen został po raz pierwszy użyty jako nazwa koloru.

Zielony (Crayola) to kolor nazywany zielonym w kredkach Crayola. Zielony był jedną z oryginalnych kredek Crayola wprowadzonych w 1903 roku.

Turkusowy niebieski to kolor zbliżony do turkusowego na kole kolorów, ale nieco bardziej niebieskawy. Pierwsze odnotowane użycie turkusowego niebieskiego jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1900 roku.

Średnio wiosenna zieleń to kolor internetowy. Jest blisko, ale nie bezpośrednio na kole kolorów i jest nieco bliżej cyjanu niż zieleni.

GO green był kolorem używanym dla marki GO Transit, regionalnej usługi podmiejskiej w Greater Toronto Area. W latach 1967-2013 marka i kolor, które zdobiły każdy z pociągów, autobusów i innych nieruchomości, zasadniczo pozostały niezmienione. Pasował on również do odcienia zieleni używanego na znakach na autostradach w Ontario. W lipcu 2013 r. GO Transit zaktualizował swój wygląd do dwukolorowego schematu kolorów.

Jedna z definicji koloru niebiesko-zielonego pochodzi z systemu kolorów Munsell, gdzie jest on klasyfikowany jako „Munsell 5BG”. Jednak termin ten jest powszechnie rozpoznawany ze względu na jego powiązanie z niebiesko-zielonymi algami, które są znane i opisywane od co najmniej XVIII wieku, a prawdopodobnie nawet wcześniej.

Shamrock green to odcień zieleni, który reprezentuje kolor koniczyny, symbolu Irlandii. Pierwsze odnotowane użycie shamrock jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w latach dwudziestych XIX wieku (dokładny rok nie jest pewny). Zieleń ta jest również określana jako irlandzka zieleń Pantone 347. Zieleń ta jest używana jako zieleń na fladze narodowej Irlandii. W Irlandii, Australii, Nowej Zelandii, Kanadzie i Stanach Zjednoczonych zwyczajowo nosi się ten lub inny odcień zieleni w Dniu Świętego Patryka, 17 marca. Stan Kalifornia używa tego odcienia zieleni trawy pod niedźwiedziem na swojej fladze państwowej. Boston Celtics z National Basketball Association używają tego odcienia na swoich mundurach, logo i innych pamiątkach.

Kolor zielony (arabski: أخضر) ma wiele tradycyjnych skojarzeń w islamie. W Koranie kojarzony jest z islamskim rajem. Został również wybrany jako kolor przez frakcje pro-Alidów (szyitów). Tak więc w 817 r., kiedy kalif Abbasydów al-Ma'mun przyjął Alida Alego al-Ridha jako swojego następcę, zmienił również kolor dynastyczny z czarnego na zielony. Zmiana została cofnięta, al-Ma'mun kazał zabić Alego i powrócił do Bagdadu w 819 roku. Kolor zielony pozostaje szczególnie popularny w ikonografii szyickiej, ale jest również szeroko stosowany w państwach sunnickich. Jest on w szczególności używany we fladze Arabii Saudyjskiej i fladze Organizacji Współpracy Islamskiej.

Ogólny viridian to kolor, który jest nazywany Viridian inspecifico w Guía de coloraciones (Przewodnik po kolorystyce) autorstwa Rosy Gallego i Juana Carlosa Sanza, słowniku kolorów opublikowanym w 2005 roku, który jest szeroko popularny w świecie latynoskim.

Duck blue to umiarkowany zielonkawy niebieski.

Brandeis blue to odcień lazuru związany z Uniwersytetem Brandeis. Administracja uniwersytetu definiuje błękit Brandeis jako odpowiadający kolorowi Pantone 294 lub kolorowi procesowemu 100c 86m 14y w24k.

Kolor ten nazywany jest „jasnoniebieskim” w kredkach Crayola. Był on dostępny tylko w 1958 roku.

Imperial blue to alternatywna nazwa dla tradycyjnego koloru royal blue. Nazwa ta jest również używana przez Pantone dla wyraźnego, średnio niebieskiego koloru.

Akademia Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych używa szczególnego odcienia lazuru, subtelnie różniącego się od niebieskiego Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych, w swoich insygniach sportowych i innych, opisanych jako niebieski USAFA w oficjalnej dokumentacji.

Głęboka zieleń dżungli to odcień zieleni dżungli reprezentowany jako zieleń dżungli w próbce koloru nr 165 na liście kolorów ISCC-NBS.

Cerulean, pisany również jako caerulean, to odcień niebieskiego pomiędzy lazurowym a ciemniejszym błękitem nieba. Pierwsze odnotowane użycie cerulean jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1590 roku. Słowo to pochodzi od łacińskiego słowa caeruleus, „ciemnoniebieski, niebieski lub niebiesko-zielony”, które z kolei prawdopodobnie wywodzi się od caerulum, zdrobnienia od caelum, „niebo, niebo”.

Pierwsze użycie słowa „jasnoniebieski” jako określenia koloru w języku angielskim miało miejsce w 1915 roku. W języku rosyjskim i niektórych innych językach nie ma jednego słowa oznaczającego kolor niebieski, ale raczej różne słowa oznaczające kolor jasnoniebieski (голубой, goluboycode) i ciemnoniebieski (синий, siniycode). Starożytne greckie słowo oznaczające jasnoniebieski, glaukos, może również oznaczać jasnozielony, szary lub żółty. We współczesnym języku hebrajskim jasnoniebieski, tcheletcode (תכלת) jest odróżniany od niebieskiego, kacholcode (כחול). We współczesnej grece jasnoniebieski, galaziocode (γαλάζιο) jest również odróżniany od niebieskiego, blecode (μπλε).

Jedna z odmian koloru Heliotrope wymieniona w Wikipedii. Może być opisany jako żywy fiolet.

Średni niebieski to odcień standardowego niebieskiego (h = 240°).

Duke blue to ciemnoniebieski kolor kojarzony z Uniwersytetem Duke. Jaśniejszy odcień o nazwie Duke Royal Blue jest używany w logo Iron Duke i brandingu Duke Athletics.

Palatinate lub palatinate purple to fioletowy kolor kojarzony z Uniwersytetem Durham i miastem Durham. Termin ten był używany w odniesieniu do wielu różnych odcieni fioletu, a Oxford English Dictionary definiuje go jako „jasnofioletowy lub lawendowy kolor”, który jest używany w kapturach akademickich Durham (i Newcastle). Dla celów korporacyjnych Durham University używa ciemniejszego odcienia. Osobny kolor, „błękit palatynatu”, wywodzi się z herbu hrabstwa Durham. Nazwa „Palatinate” w obu przypadkach nawiązuje do historycznego statusu Durham jako hrabstwa Palatynatu.

Mocno niebieska wersja błękitu sabaudzkiego jest używana na etykietach regionu Piemont.

Żółty selektywny to kolor świateł samochodowych, w szczególności reflektorów i innych świateł oświetlających drogę, takich jak światła przeciwmgielne. Zgodnie z przepisami ECE, reflektory mogły być białe lub selektywnie żółte - we Francji selektywna żółć była obowiązkowa dla wszystkich świateł drogowych pojazdów do 1993 roku.

Rosso corsa to czerwony międzynarodowy kolor wyścigowy samochodów zgłoszonych przez zespoły z Włoch. Od lat dwudziestych XX wieku włoskie samochody wyścigowe Alfa Romeo, Maserati, Lancia, a później Ferrari i Abarth były malowane w kolorze rosso corsa („wyścigowa czerwień”). Był to zwyczajowy narodowy kolor wyścigowy Włoch, zalecany w okresie międzywojennym przez organizacje, które później przekształciły się w FIA. W tym schemacie międzynarodowych barw wyścigowych francuskie samochody były niebieskie (Bleu de France), brytyjskie zielone (British racing green) itd.

NIVO, skrót od Night Invisible Varnish Orfordness, to ciemnoszaro-zielone wykończenie stosowane w brytyjskich nocnych samolotach bombowych w latach 1918-1939. Został opracowany w 1918 roku w Orford Ness, aby uczynić samoloty mniej widocznymi w nocy, z połyskiem, który wtapiał się w oświetloną księżycem wodę. NIVO był używany na różnych bombowcach, takich jak Vickers Virginia, Handley Page Hyderabad i innych. W połowie lat 30. stwierdzono, że jest zbyt odblaskowy w świetle reflektorów i został wycofany przed wprowadzeniem nowszych bombowców, takich jak Vickers Wellington.

Dymna czerń lub czerń z domieszką kremu to kolor sierści koni, który ma taki sam fenotyp jak czerń. Dymna czerń powstaje w wyniku działania heterozygotycznego (pojedyncza kopia) genu kremowego na czarny kolor umaszczenia. W związku z tym wędzidło czarne jest członkiem rodziny kremowych rozcieńczeń koloru sierści i występuje w populacjach koni, które mają inne kolory kremowe, takie jak palomino, buckskin, perlino, cremello i wędzidło kremowe. Wszystkie wędzidła czarne muszą mieć co najmniej jednego rodzica z genem kremowym, a wędzidło czarne można zweryfikować jedynie poprzez testy DNA lub pochodzenie. Dymna czerń była mylona z wyblakłą czernią, ciemnym gniadym lub brązowym, grullo, a nawet wątrobianym kasztanem.

Granatowy to ciemny odcień koloru niebieskiego. Navy blue zawdzięcza swoją nazwę ciemnoniebieskiemu kolorowi (kontrastującemu z bielą marynarską) noszonemu przez oficerów Królewskiej Marynarki Wojennej od 1748 roku, a następnie przyjętemu przez inne marynarki wojenne na całym świecie. Kiedy nazwa tego koloru, zaczerpnięta od zwykłego koloru mundurów marynarzy, została pierwotnie wprowadzona do użytku na początku XIX wieku, początkowo nazywano ją błękitem morskim, ale nazwa koloru wkrótce zmieniła się na granatową. Wczesne użycie granatowego jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1840 roku, chociaż Oxford English Dictionary zawiera cytat z 1813 roku.

Chłodna czerń to ciemny odcień niebieskiego. Jest to jeden z kolorów Pantone.

Yale Blue to ciemny lazurowy kolor używany w związku z Uniwersytetem Yale.

Cerulean, pisany również jako caerulean, to odcień niebieskiego pomiędzy lazurowym a ciemniejszym błękitem nieba. Pierwsze odnotowane użycie cerulean jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1590 roku. Słowo to pochodzi od łacińskiego słowa caeruleus, „ciemnoniebieski, niebieski lub niebiesko-zielony”, które z kolei prawdopodobnie wywodzi się od caerulum, zdrobnienia od caelum, „niebo, niebo”.

Kolor zdefiniowany jako niebieski w NCS (Natural Color System) to lazurowy odcień (NCS 2060-B). „Natural Color System” jest powszechnie stosowany w Skandynawii. Niebieski NCS może być wyświetlany tylko w przybliżeniu na ekranie komputera, ponieważ te kolory widmowe zostały dostosowane tak, aby pasowały do gamy sRGB. W XXI wieku odcień ten jest klasyfikowany jako odmiana lazuru na granicy cyjanu.

Kolor zdefiniowany jako zielony w NCS lub Natural Color System to NCS 2060-G. Naturalny system kolorów to system kolorów oparty na czterech unikalnych odcieniach lub psychologicznych kolorach podstawowych: czerwonym, żółtym, zielonym i niebieskim. NCS opiera się na teorii procesu widzenia przeciwnika. Natural Color System jest szeroko stosowany w Skandynawii.

Jadeit, zwany także zielonym jadeitem, jest reprezentacją koloru kamienia szlachetnego zwanego jadeitem, chociaż sam kamień różni się znacznie odcieniem. Nazwa koloru jadeitowa zieleń została po raz pierwszy użyta w języku hiszpańskim w formie piedra de ijada w 1569 roku. Pierwsze odnotowane użycie jadeitowej zieleni jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1892 roku.

Barwa zielona (zieleń) – jedna z addytywnych barw podstawowych. W subtraktywnym modelu barw stanowi połączenie barwy żółtej z barwą niebieską. Na kole barw dopełnia kolor karmazynowy, jest barwą powszechnie spotykaną w naturze. Rośliny są zielone, ponieważ zawierają chlorofile a i b, mające wysoką absorpcję w czerwonej i niebieskiej części widma światła widzialnego, a niską absorpcję w zielonej części spektrum (długość fali elektromagnetycznej 487–570 nm).

Zieleń pakistańska to odcień ciemnej zieleni, używany w tworzeniu stron internetowych i projektowaniu graficznym. Jest to również kolor tła flagi narodowej Pakistanu. Jest prawie identyczny z ciemnozielonym HTML/X11 w wartościach sRGB i HSV.

Ciemny szafir to ciemny odcień szafiru.

Malachit, zwany także zielonym malachitem, to kolor, który jest reprezentacją koloru minerału malachitu. Pierwsze odnotowane użycie zieleni malachitowej jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1200 roku (dokładny rok nie jest pewny).

Zielono-niebieski był kolorem kredek Crayola w latach 1958-1990.