Nazwy kolorów

Rzeczywisty niebieski, który obecnie noszą Dodgersi, to RGB-hex #005A9C. Jeśli chodzi o wartości RGB kolorów internetowych, Paul Raveling zauważa, że „Dostrajanie kolorów zostało wykonane na monitorach HP i kolory okazały się wtedy bardzo dobre. Problem polega na tym, że od tego czasu monitory zdawały się standaryzować różne korekty gamma”. Obecna standardowa przestrzeń kolorów RGB została zdefiniowana w 1996 roku, siedem lat po „dodgerblue”.

Malachit, zwany także zielonym malachitem, to kolor, który jest reprezentacją koloru minerału malachitu. Pierwsze odnotowane użycie zieleni malachitowej jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1200 roku (dokładny rok nie jest pewny).

Morska zieleń to odcień cyjanu, który przypomina odcień płytkiej wody morskiej widzianej z powierzchni. Zieleń morska jest znana jako symboliczny kolor partii lewaków w polityce Anglii w 1640 roku. Zwolennicy lewaków nosili morsko-zieloną wstążkę, podobną do dzisiejszej czerwonej wstążki uświadamiającej o AIDS.

Ciemnofioletowy to ciemny odcień fioletu.

Niebieski turkusowy to średni odcień turkusu z większą ilością niebieskiego. Pierwsze odnotowane użycie koloru teal blue jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1927 roku. Źródłem tego koloru jest Plochere Color System, system kolorów sformułowany w 1948 roku, który jest szeroko stosowany przez projektantów wnętrz. Teal był następnie często używanym kolorem w latach 50. i 60. XX wieku. Teal blue to także nazwa koloru kredek Crayola (kolor #113) od 1990 do 2003 roku.

Viridian to niebiesko-zielony pigment, uwodniony tlenek chromu(III), o średnim nasyceniu i stosunkowo ciemnym odcieniu. Składa się w większości z koloru zielonego, a następnie niebieskiego. W szczególności jest to odcień wiosennej zieleni, który plasuje się między zielonym a turkusowym na kole kolorów lub, w farbie, trzeciorzędowym niebiesko-zielonym kolorem. Viridian bierze swoją nazwę od łacińskiego viridis, co oznacza „zielony”. Pierwsze odnotowane użycie viridian jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w latach sześćdziesiątych XIX wieku (dokładny rok nie jest pewny).

Królewski niebieski to głęboki i żywy odcień niebieskiego. Mówi się, że został stworzony przez sukienników z Rode w Somerset, których konsorcjum wygrało konkurs na suknię dla królowej Charlotty, małżonki króla Jerzego III.

Chabrowy niebieski to odcień średniego do jasnego niebieskiego zawierający stosunkowo mało zieleni. Odcień ten był jednym z ulubionych przez holenderskiego malarza Johannesa Vermeera. Najcenniejsze niebieskie szafiry nazywane są chabrowymi, mają średnio ciemny fioletowo-niebieski odcień.

Taupe – ciemnoszaro-brązowy kolor. Słowo pochodzi od francuskiego rzeczownika taupe, które oznacza „kreta”. Pierwotnie nazwa odnosiła się tylko do przeciętnego koloru kreta, ale od lat 40. XX wieku zaczęto jej używać do opisania szerszego zakresu odcieni.

Zieleń Hookera to ciemnozielony kolor stworzony przez zmieszanie błękitu pruskiego i gambitu. Zieleń Hookera wzięła swoją nazwę od artysty botanika Williama Hookera (1779-1832), który po raz pierwszy stworzył ją specjalnie do ilustrowania liści.

Błękit sabaudzki lub lazur sabaudzki to odcień nasyconego błękitu pomiędzy błękitem pawi a barwinkiem, jaśniejszy niż błękit pawi. Swoją nazwę zawdzięcza faktowi, że jest kolorem Domu Sabaudzkiego, dynastii rządzącej w Hrabstwie Sabaudzkim w latach 1003-1416, Księstwie Sabaudzkim w latach 1416-1714, Królestwie Piemontu-Sardynii w latach 1720-1861 i Królestwie Włoch w latach 1861-1946. Stając się kolorem narodowym wraz ze zjednoczeniem Włoch (1859-70), jego użycie było kontynuowane nawet po narodzinach Republiki Włoskiej (1946) pod nazwą „włoski niebieski”. Włosko-niebieska obwódka jest w rzeczywistości umieszczona na krawędzi sztandaru prezydenckiego Włoch, a użycie niebieskiego szalika dla oficerów włoskich sił zbrojnych, dla prezydentów włoskich prowincji podczas oficjalnych ceremonii oraz niebieskiej koszulki dla włoskich narodowych drużyn sportowych zostało również utrzymane w erze republikańskiej.

Zieleń paryska, zieleń szwajnfurcka – organiczny związek chemiczny, sól podwójna kwasu octowego, kwasu metaarsenowego(III) i miedzi na +2 stopniu utlenienia. Jest to zielone krystaliczne ciało stałe, słabo rozpuszczalne w wodzie. Stosowana jako insektycyd, np. przeciwko stonce ziemniaczanej (użycie w roku 1867), a także do konserwacji drewna.

Pierwsze odnotowane użycie angielskiego fioletu jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1928 roku.

Wenge odnosi się do charakterystycznego koloru ciemnego drewna, które jest produktem Millettia laurentii, drzewa strączkowego z Afryki. Przy odcieniu 9 jest klasyfikowane jako czerwono-brązowe.

Niebiesko-szary był kolorem kredek Crayola w latach 1958-1990.

Livid to średnio niebieskawo-szary kolor. Nazwa tego koloru pochodzi od łacińskiego terminu lividus oznaczającego „matowy ołowiano-niebieski kolor”, a także używanego do opisania koloru stłuczonego ciała, co prowadzi do angielskiego wyrażenia „czarno-niebieski”. Pierwsze odnotowane użycie livid jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1622 roku. Istnieje gama kolorów zwanych żywymi kolorami, które łączą kolory niebieski i szary.

Pierwsze zarejestrowane użycie old mauve jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1925 roku. Znormalizowane współrzędne koloru starego fioletu są identyczne jak w przypadku koloru dregs, który został po raz pierwszy zarejestrowany jako nazwa koloru w języku angielskim w 1924 roku.

Pierwsze odnotowane użycie koloru liver jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1686 roku. Liver może również odnosić się do grupy niektórych rodzajów ciemnobrązowego koloru u psów i koni. Wspomniane nazewnictwo może również odnosić się do koloru organu.

Kolor kobicha jest jednym z tradycyjnych japońskich kolorów, który był używany od 660 r. n.e. w postaci różnych barwników stosowanych w projektowaniu kimono. Nazwa kobicha pochodzi od japońskiego koloru rodzaju herbaty z wodorostów, ale słowo to było często używane jako synonim formy pochlebstwa w ciekawej paraleli z angielskim użyciem brown nosing.

Po raz pierwszy brąz toskański został użyty jako nazwa koloru w języku angielskim w 1913 roku. Znormalizowane współrzędne koloru Tuscan brown są identyczne z kawą, która została po raz pierwszy zarejestrowana jako nazwa koloru w języku angielskim w 1695 roku.

Kolor sieci zwany „czekoladowym” jest w rzeczywistości kolorem zewnętrznej części niedojrzałego ziarna kakaowego, a nie kolorem przetworzonej czekolady. Historycznie kolor ten znany jest jako kakaowy brąz, a jego pierwsze odnotowane użycie jako nazwy koloru w języku angielskim pochodzi z 1925 roku. Może być również określany jako jasna czekolada lub cynamon.

Niebieski elektryczny to kolor, którego definicja jest różna, ale często jest uważany za zbliżony do cyjanu i który jest reprezentacją koloru błyskawicy, iskry elektrycznej i koloru zjonizowanego argonu; pierwotnie został nazwany na cześć zjonizowanej poświaty powietrza wytwarzanej podczas wyładowań elektrycznych, chociaż jego znaczenie rozszerzyło się, obejmując odcienie niebieskiego, które są metaforycznie „elektryczne” ze względu na bycie „intensywnymi” lub szczególnie „żywymi”. Pierwsze odnotowane użycie koloru electric blue jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1845 roku. Kolor electric blue był w modzie w latach 90-tych XIX wieku.

Akwamaryn to kolor, który jest lekkim odcieniem wiosennej zieleni, pomiędzy cyjanem a zielenią na kole kolorów. Nazwa pochodzi od minerału akwamarynu, kamienia szlachetnego występującego głównie w skałach granitowych. Pierwsze odnotowane użycie akwamarynu jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1598 roku.

Russet to ciemnobrązowy kolor z czerwono-pomarańczowym odcieniem. Jako kolor trzeciorzędowy, russet jest równą mieszanką pomarańczowych i fioletowych pigmentów. Pierwsze odnotowane użycie russet jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1562 r. Źródłem tego koloru jest The ISCC-NBS Method of Designating Colors and a Dictionary of Color Names (1955) używany przez kolekcjonerów znaczków do identyfikacji kolorów znaczków. Jednak powszechnie uważa się, że jest on trudny do standaryzacji, a ta sama nazwa może być stosowana do różnych odcieni; russet często nie ma bardziej konkretnego znaczenia niż ruddy lub reddish. Nazwa tego koloru pochodzi od russet, grubej tkaniny wykonanej z wełny i barwionej woad i madder, aby nadać jej stonowany szary lub czerwonawo-brązowy odcień. Na mocy ustawy z 1363 r. biedni Anglicy byli zobowiązani do noszenia russet.

Olive to ciemnożółto-zielony kolor, podobny do koloru niedojrzałych lub zielonych oliwek. Jako słowo koloru w języku angielskim pojawia się w późnym średniowiecznym angielskim.

Tiffany Blue to potoczna nazwa jasnego średniego koloru robin egg blue kojarzonego z Tiffany & Co., nowojorską firmą jubilerską założoną przez Charlesa Tiffany'ego i Johna Younga w 1837 roku. Kolor ten został użyty na okładce Tiffany's Blue Book, opublikowanej po raz pierwszy w 1845 r. Od tego czasu Tiffany & Co. intensywnie używa tego koloru na materiałach promocyjnych, takich jak pudełka i torby. Od 1998 r. kolor Tiffany Blue jest zarejestrowany jako kolorowy znak towarowy przez Tiffany & Co. Jest produkowany jako prywatny kolor niestandardowy przez Pantone, z numerem PMS 1837, który pochodzi od roku założenia firmy Tiffany.

Romańskie srebro, niebiesko-szary odcień srebra, jest jednym z kolorów na liście kolorów Resene, liście kolorów szeroko popularnej w Australii i Nowej Zelandii.

Pierwsze odnotowane użycie chińskiego fioletu jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1912 roku. Źródłem tego koloru jest lista kolorów „Pantone Textile Paper eXtended (TPX)”, kolor #18-3418 TPX-Chinese Violet.

Pierwsze odnotowane użycie błękitu nieba jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1728 roku w Cyclopædia Ephraima Chambersa.

Sienna (z włoskiego: terra di Siena, co oznacza „ziemia Sieny”) to pigment ziemny zawierający tlenek żelaza i tlenek manganu. W stanie naturalnym jest żółtawo-brązowy i nazywany jest surową sieną, a po podgrzaniu staje się czerwonawo-brązowy i nazywany jest spaloną sieną. Nazwa pochodzi od miasta-państwa Siena, gdzie był produkowany w okresie renesansu. Wraz z ochrą i umbrą był jednym z pierwszych pigmentów używanych przez ludzi i można go znaleźć na wielu malowidłach jaskiniowych. Od czasów renesansu jest jednym z brązowych pigmentów najczęściej używanych przez artystów. Pierwsze odnotowane użycie sienna jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1760 roku. Znormalizowane współrzędne koloru sienna są identyczne z kobe, po raz pierwszy zarejestrowanym jako nazwa koloru w języku angielskim w 1924 roku.

Baby blue to odcień lazuru, jeden z kolorów pastelowych. Pierwsze odnotowane użycie baby blue jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1892 roku.

Szary kadet (czasami pisany jako szary kadet w niektórych częściach Stanów Zjednoczonych) to nieco niebieskawo-szary odcień koloru szarego. Pierwsze odnotowane użycie słowa cadet grey jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1912 roku. Przed 1912 rokiem słowo cadet grey było używane jako nazwa typu munduru wojskowego.

Kolor Light Mustard (#EEDD62) został wprowadzony do systemu kolorów X11 w 1999 roku. Jest to jeden z kolorów dodanych w późniejszych aktualizacjach specyfikacji kolorów X11.

Pierwsze odnotowane użycie szarego heliotropu jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1912 roku.

Kolor ten jest odwzorowaniem koloru fioletowych kwiatów amarantusa. Pierwsze odnotowane użycie amaranth purple jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1912 roku.

Uranian blue to jasnozielony niebieski, kolor Urana.

Perłowy fiolet jest jednym z kolorów w specjalnym zestawie metalicznych kredek Crayola o nazwie Silver Swirls, których kolory zostały opracowane przez Crayola w 1990 roku.

Tutaj prezentowany jest kolor internetowy rosy brown. Przy odcieniu 359 jest klasyfikowany jako czerwono-brązowy. Nazwa koloru różowy brąz po raz pierwszy pojawiła się w 1987 roku, kiedy kolor ten został sformułowany jako jeden z kolorów X11, które na początku lat 90. stały się znane jako kolory internetowe X11.

Przedstawiony kolor to średni szary lub szary w nazwach kolorów X11. Współrzędne w X11 zostały ustawione na 190, aby zapobiec wyświetlaniu szarości jako bieli na 2-bitowych wyświetlaczach w skali szarości.

Drewniano-brązowy to kolor przypominający drewno. Przy odcieniu 33 jest klasyfikowany jako pomarańczowo-brązowy. Pierwsze odnotowane użycie brązu drzewnego jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w książce Roberta Ridgwaya z 1886 roku Nomenclature of Colors for Naturalists, Compendium of Useful Knowledge for Ornithologists. Ridgway dopracował szczegóły współrzędnych kolorów w swojej publikacji z 1912 r. „Color Standards and Color Nomenclature”, w której znormalizowane współrzędne kolorów dla brązu drzewnego są identyczne jak w przypadku daniela, wielbłąda i pustyni, które zostały po raz pierwszy zarejestrowane jako nazwy kolorów w języku angielskim odpowiednio w 1000, 1916 i 1920 roku.

Camel to kolor, który przypomina kolor sierści wielbłąda. Pierwsze odnotowane użycie camel jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1916 roku. Znormalizowane współrzędne koloru camel są identyczne z fallow, wood brown i desert, które zostały po raz pierwszy zarejestrowane jako nazwy kolorów w języku angielskim odpowiednio w 1000, 1886 i 1920 roku.

Jest to kolor internetowy o nazwie Khaki w HTML/CSS, który odpowiada kolorowi oznaczonemu jako Khaki w książce A Dictionary of Color z 1930 roku, będącej standardem nazewnictwa kolorów przed wprowadzeniem komputerów.

Czerwono-fioletowy lub fioletowy pigment (pigment czerwono-fioletowy) reprezentuje sposób, w jaki kolor fioletowy (czerwono-fioletowy) był zwykle reprodukowany w pigmentach, farbach lub kredkach w latach 50. na staromodnym kole kolorów RYB. Znormalizowane współrzędne koloru czerwono-fioletowego są identyczne ze średnią czerwienią fioletową, która została po raz pierwszy zarejestrowana jako nazwa koloru w języku angielskim wraz z formalizacją nazw kolorów X11 w latach 1985-1989.

Czerwień indyjska to pigment, odmiana ochry, który uzyskuje swój kolor z tlenku żelaza produkowanego w Indiach. Inne odcienie tlenków żelaza obejmują czerwień wenecką, czerwień angielską i kobe. kasztan to kolor podobny do czerwieni indyjskiej, ale od niej odrębny.

Czerwień wozu strażackiego to nieformalna nazwa intensywnej, jaskrawej czerwieni powszechnie stosowanej na pojazdach służb ratowniczych w wielu krajach. Nie ma unikalnego odcienia, chociaż różne służby pożarnicze mogą mieć wymaganą specyfikację. Kolor ten jest używany od dawna, choć nie we wszystkich pojazdach straży pożarnej.

Orchid to jasny, bogaty fioletowy kolor, który przypomina kolor, który często wykazują różne orchidee. Różne odcienie orchidei mogą wahać się od szarawo-fioletowego do fioletowo-różowego do mocno czerwonawo-fioletowego. Pierwsze odnotowane użycie orchidei jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1915 roku. W 1987 roku orchidea została włączona jako jeden z kolorów X11. Po wynalezieniu sieci WWW w 1991 roku stały się one znane jako kolory internetowe X11.

Kolor blada śliwka to jasny odcień śliwki, który jest rozpoznawany jako kolor sieci o nazwie śliwka. Kolor ten jest jaśniejszy niż kolor prawdziwej śliwki.

Pierwsze odnotowane użycie fioletu liseran jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1912 roku.

Pierwsze zarejestrowane użycie chartreuse dla koloru, który jest obecnie nazywany chartreuse yellow w amerykańskim angielskim, miało miejsce w 1892 r. W książce Color Standards and Color Nomenclature (1912) „Chartreuse Yellow” jest wymieniony i zilustrowany.

Karmazynowa alizaryna to odcień czerwieni, który jest nieco bardziej fioletowy niż pomarańczowy na kole kolorów i ma niebieski odcień. Jego nazwa pochodzi od organicznego barwnika alizaryny, występującego w roślinie maddera, oraz pokrewnego syntetycznego pigmentu jeziorowego alizaryny karmazynowej (PR83 w Indeksie Kolorów). William Henry Perkin był współodkrywcą sposobu syntezy pigmentu alizarynowego, który stał się znany jako kolor karmazynowy alizarynowy. Jego konsystencja i odporność na światło szybko sprawiły, że stał się ulubionym czerwonym pigmentem artystów.