Nazwy kolorów

Rose madder (znany również jako madder) to czerwona farba wykonana z pigmentu madder lake, tradycyjnego pigmentu jeziornego ekstrahowanego z pospolitej rośliny maddera Rubia tinctorum. Jako farba, została opisana jako ulotny, przezroczysty, niebrudzący, średnio ceniony, umiarkowanie matowy fioletowo-czerwony pigment w odcieniach i średnich roztworach, ciemniejący do nietrwałej, matowej czerwieni magenta w masstone.

Żółcień indyjska to złożony pigment składający się głównie z soli kwasu euxanthic (euxanthate magnezu i euxanthate wapnia), euxanthone i sulfonowanego euxanthone. Znany jest również jako purree, snowshoe yellow, gaugoli, gogili, Hardwari peori, Monghyr puri, peoli, peori, peri rung, pioury, piuri, purrea arabica, pwree, jaune indien (francuski, holenderski), Indischgelb (niemiecki), yìndù huáng (chiński), giallo indiano (włoski), amarillo indio (hiszpański). Krystaliczna forma rozpuszczała się w wodzie lub mieszała z olejem, tworząc przezroczystą żółtą farbę, która była używana w indyjskich freskach, malarstwie olejnym i akwarelach. Po nałożeniu żółcień indyjska tworzyła wyraźny, głęboki i świecący pomarańczowo-żółty kolor, który ze względu na swoją fluorescencję wydawał się szczególnie żywy i jasny w świetle słonecznym. Mówiono, że ma nieprzyjemny zapach. Była najczęściej używana w Indiach w okresie Mogołów i w Europie w XIX wieku, zanim stała się niedostępna na rynku około 1921 roku.

Tango pink to umiarkowany czerwonawy róż, znany również po prostu jako tango. Po raz pierwszy różowe tango zostało użyte w języku angielskim w 1925 roku. Źródłem tego koloru jest Plochere Color System, system kolorów sformułowany w 1948 roku, który jest szeroko stosowany przez projektantów wnętrz.

Flax lub Flaxen to bladożółto-szary kolor słomy lub nieprzędzionego lnu. Pierwsze odnotowane użycie flax jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1915 roku, ale „flaxen” został użyty do opisania koloru włosów w David Copperfield Charlesa Dickensa w 1849 roku: Wnuczka pana Omera, Minnie, jest opisana jako „ładna mała dziewczynka z długimi, lnianymi, kręconymi włosami”.

Alice blue to blady odcień lazuru, który był preferowany przez Alice Roosevelt Longworth, amerykańską malarkę i córkę Theodore'a Roosevelta, co wywołało sensację w modzie w Stanach Zjednoczonych. Przebój „Alice Blue Gown”, zainspirowany charakterystyczną suknią Longworth, miał swoją premierę w broadwayowskim musicalu „Irene” Harry'ego Tierneya z 1919 roku. Kolor ten został określony przez Marynarkę Wojenną Stanów Zjednoczonych do stosowania w insygniach i wykończeniach na USS Theodore Roosevelt. „AliceBlue” jest również jednym z oryginalnych kolorów z listy X11 z 1987 roku.

W systemie kolorów X11, który stał się standardem dla wczesnych kolorów internetowych, lazur jest przedstawiany jako blady cyjan lub białawy cyjan, a nie odcień lazuru. W kontekście artystycznym kolor ten można również nazwać lazurową mgłą lub cyjanową mgłą.

Nazwany na cześć owocu, kolor mandarynkowy jest odcieniem pomarańczy.

Źródłem koloru orchid pink jest lista kolorów „Pantone Textile Paper eXtended (TPX)”, kolor #13-2010 TPX-Orchid Pink.

Perski róż to jasny, fioletowawy róż. Pierwsze odnotowane użycie perskiego różu jako nazwy koloru w języku angielskim pochodzi z 1923 roku.

Pierwsze odnotowane użycie szampana jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1915 roku.

Koralowy róż to różowawy kolor. Kolorem dopełniającym koralowego różu jest turkusowy. Pierwsze zarejestrowane użycie koralowego różu jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1892 roku. Pod koniec 2016 roku próbka koloru została przemianowana przez Pantone na Coral Red, ponieważ tabela kolorów RGB, hex i HTML pokazała ten sam kolor jako czerwonawy, wbrew powszechnemu przekonaniu o różowawym odcieniu. Do dziś niektórzy ludzie nazywają Coral Red jako Coral Pink ze względu na tę starą atrybucję. Znormalizowane współrzędne koloru koralowego różu są identyczne z różem Kongo, który został po raz pierwszy zarejestrowany jako nazwa koloru w języku angielskim w 1912 roku.

Kolor jaśminowy to blady odcień żółtego. Jest to reprezentacja średniego koloru bardziej żółtawej dolnej części bladożółtawo-białego kwiatu jaśminu. Pierwsze odnotowane użycie jaśminu jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1925 roku.

Kolor żółty królewski reprezentuje kolor szat noszonych przez cesarza Chin. Pierwsze odnotowane użycie żółci królewskiej jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1548 roku. Inne nazwy tego koloru to żółty chiński i żółty cesarski.

Kolor brink pink został opracowany przez firmę Crayola w 1998 roku. Od 2005 roku nazywany jest różowym sherbertem.

Kolor melon jest odwzorowaniem koloru wnętrza miąższu kantalupa, najczęściej spożywanego melona. Pierwsze zarejestrowane użycie melona jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1892 roku. W 1958 roku melon został opracowany jako jeden z kolorów Crayola.

Lemon to kolor nieco przypominający żółty i nazwany na cześć owocu. Kolor cytrynowy odzwierciedla kolor zewnętrznej skórki cytryny. Pierwsze odnotowane użycie cytryny jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1598 roku.

Lemon glacier to kolor fluorescencyjny, prezentowany tutaj w formie niefluorescencyjnej. Kolor lemon glacier został wprowadzony na rynek przez firmę Crayola w 2009 roku w ekstremalnie wykręcanych kredkach. Kolor ten jest bardzo lekko zielonkawy gołym okiem (ledwo wyczuwalny).

Kombinezony ciśnieniowe Advanced Crew Escape Suits noszone przez astronautów NASA i poprzedni kombinezon Launch Entry Suit używają tego koloru, w przeciwieństwie do jaśniejszego odcienia pomarańczowego bezpieczeństwa używanego przez kombinezony Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych na dużych wysokościach. Planowano to również dla systemów skafandrów kosmicznych Constellation, które miały być gotowe do lotu do 2015 roku. Bell X-1, pierwszy samolot, który przełamał barierę dźwięku, również został pomalowany na kolor International Orange.

Ultra pink to kolor kredek Crayola opracowany w 1972 roku. W 1990 roku nazwa została omyłkowo zmieniona na szokujący róż, jednak nazwa szokujący róż powinna być zarezerwowana tylko dla oryginalnego szokującego różu opracowanego przez Elsę Schiaparelli w 1937 roku.

Kolor koralowy w sieci to odcień pomarańczowego. Inne nowoczesne schematy kolorów wykorzystują różne odcienie pomarańczowego lub czerwonego. Pierwsze odnotowane użycie koralu jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1513 roku.

Baker-Miller Pink, znany również jako P-618, Schauss pink lub Drunk-Tank Pink, to odcień różu, który został zaobserwowany w celu tymczasowego zmniejszenia wrogich, gwałtownych lub agresywnych zachowań. Pierwotnie został stworzony przez zmieszanie białej farby lateksowej do wnętrz z czerwoną półpołyskową farbą zewnętrzną w stosunku objętościowym 1:8. Alexander Schauss przeprowadził szeroko zakrojone badania nad wpływem tego koloru na emocje w Naval Correctional Facility w Seattle i nazwał go na cześć dyrektorów instytutu, Bakera i Millera.

Pierwsze odnotowane użycie sunglow jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1924 roku. Kolor kredki Crayola został opracowany w 1990 roku.

Lusty gallant to kolor, który powstał w XVI-wiecznej elżbietańskiej Anglii. Nazwany na cześć popularnego tańca Tudorów (który z kolei pochodził z ballady), jest odcieniem jasnego różu. Związek między kolorem a tańcem nie jest znany. Mówi się jednak, że nazwa Lusty gallant pochodzi od praktyki krawcowych próbujących przyciągnąć uwagę konsumentów ekscentrycznymi nazwami kolorów. Okazało się to skuteczne i Lusty gallant stał się popularnym wyborem dla sukienek. Najstarszą zachowaną wzmianką o tym kolorze jest książka Williama Harrisona z 1577 roku The Description of England, w której opisuje go jako odcień „wymyślony, by zadowolić fantastyczne głowy”.

Dark Olive Green to stonowana zieleń z nutą brązu, przywodząca na myśl kolor oliwkowych liści i ciemnych lasów. Został dodany do systemu kolorów X11 w 1999 roku.

Dark Sea Green to średni do ciemnego odcień zieleni z niebieskimi odcieniami, przypominający kolor wody oceanicznej. Został dodany do systemu kolorów X11 w 1999 roku.

Kolor sieciowy Mglista róża to blady odcień róży.

Żółty procesowy (zwany także żółtym pigmentem lub żółtym drukarskim), znany również jako żółty kanarkowy, jest jednym z trzech kolorów zwykle używanych jako subtraktywne kolory podstawowe, wraz z magentą i cyjanem. Żółty kanarkowy pochodzi od koloru przeciętnego kanarka, choć kanarki mogą mieć kolor od ciemnożółtego do jasnoróżowego. Żółty procesowy nie jest kolorem RGB, a w modelu kolorów CMYK nie ma stałej konwersji z kolorów podstawowych CMYK na RGB. W tuszach do drukarek stosowane są różne formuły, więc mogą występować różnice w drukowanym kolorze, który jest czystym żółtym tuszem. Pierwsze odnotowane użycie kanarkowego żółtego jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1789 roku.

Moccasin to ciepły, jasnobrązowy kolor, który przypomina kolor tradycyjnych mokasynów. Został dodany do systemu kolorów X11 w 1999 roku.

Saddle Brown (brąz siodła) to średni brąz, często spotykany na poplamionej skórze siodła. Został dodany do systemu kolorów X11 w 1999 roku.

Bursztynowy jest jednym z kilku technicznie zdefiniowanych kolorów używanych w samochodowych lampach sygnalizacyjnych. W Ameryce Północnej standard SAE J578 reguluje kolorymetrię świateł samochodowych, podczas gdy poza Ameryką Północną obowiązują umiędzynarodowione europejskie przepisy ECE. Oba standardy określają zakres pomarańczowo-żółtych odcieni w przestrzeni kolorów CIE jako „bursztynowy”. W przeszłości definicja bursztynu ECE była bardziej restrykcyjna niż definicja SAE, ale obecna definicja ECE jest identyczna z bardziej liberalną normą SAE. SAE formalnie używa terminu „żółty bursztynowy”, choć kolor ten jest najczęściej określany jako „żółty”. To nie to samo, co żółty selektywny, kolor stosowany w niektórych światłach przeciwmgielnych i reflektorach.

Cerulean to kolor, który został wybrany „Kolorem roku 2000 Pantone” przez Pantone Color Institute.

Laserowa cytryna to kolor fluorescencyjny, pokazany tutaj w swojej niefluorescencyjnej formie. Kolor laser lemon został nazwany przez firmę Crayola w 1990 r. Wcześniej, od momentu jego sformułowania w 1972 r. do 1990 r., był błędnie nazywany chartreuse. W rzeczywistości kolor chartreuse to taki, w którym zielony kod heksadecymalny ma nieco wyższą wartość niż czerwony kod heksadecymalny w wartościach RGB koloru.

Chili Pepper to kolor, który został wybrany „Kolorem roku 2007 Pantone” przez Pantone Color Institute.

Blue Iris to kolor, który został wybrany „Kolorem roku 2008 Pantone” przez Pantone Color Institute.

Mimosa to kolor, który został wybrany „Kolorem roku 2009 Pantone” przez Pantone Color Institute.

Turquoise to kolor, który został wybrany „Kolorem roku 2010 Pantone” przez Pantone Color Institute.

Serenity to kolor, który został wybrany „Kolorem roku 2016 Pantone” przez Pantone Color Institute.

Greenery to kolor, który został wybrany „Kolorem roku 2017 Pantone” przez Pantone Color Institute.

Living Coral to kolor, który został wybrany „Kolorem roku 2019 Pantone” przez Pantone Color Institute.

Ultimate Gray to kolor, który został wybrany jako „kolor roku 2021 Pantone” przez Pantone Color Institute.

Viva Magenta to kolor, który został wybrany jako „kolor roku 2023 Pantone” przez Pantone Color Institute.

Peach Fuzz to kolor, który został wybrany jako „kolor roku 2024 Pantone” przez Pantone Color Institute.

Jest to cyjanowo-zielony odcień koła chromatycznego. Jest to kolor widmowy o długości fali 516 nm.

Prezentowany tutaj kolor to „Illuminating Emerald” w kredkach Crayola Metallic FX Crayons z 2001 roku, zestawie 16 metalicznych kredek, których nazwy zostały wybrane w konkursie otwartym dla mieszkańców USA i Kanady.

Kolor znany jako „stalowy niebieski” jest częścią kolekcji Metallic FX firmy Crayola od 2001 roku.

Quinacridone magenta to kolor wykonany z pigmentu chinakrydonu. Jest sprzedawany w tubkach w sklepach z artykułami artystycznymi. Mieszając z nim różne ilości bieli, artyści mogą tworzyć szeroką gamę jasnych, jaskrawych, żywych, bogatych lub głębokich odcieni magenty.

Portland Orange to kolor światła emitowanego przez fazę „nie przechodź” sygnalizacji przejścia dla pieszych w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie. Kolor ten został wybrany, aby uniknąć pomyłki ze zwykłymi światłami drogowymi w warunkach słabej widoczności. Jego chromatyczność jest określona przez Instytut Inżynierów Transportu w normach technicznych tego organu, wraz z księżycową bielą dla świateł dla pieszych. Jego zastosowanie jest określone w amerykańskim federalnym Podręczniku Jednolitych Urządzeń Kontroli Ruchu Drogowego (Manual on Uniform Traffic Control Devices). Różne normy jurysdykcyjne wymagają również pomarańczowego koloru Portland Orange dla znaków drogowych. Kolor ten można uzyskać za pomocą niektórych diod LED, a ITE określa dokładność długości fali do 3 nanometrów. W praktyce najbardziej jaskrawy kolor gazowych rurek jest podobny do Portland Orange.

Lavender to jasny odcień fioletu lub purpury. Odnosi się w szczególności do koloru kwiatu o tej samej nazwie. Kolor strony internetowej o nazwie lawenda odpowiada kolorowi najjaśniejszej części kwiatu. Inna nazwa tego koloru to lawendowa mgiełka

Original Blurple to jaskrawy, fioletowo-niebieski odcień. Jest to starsza wersja koloru Blurple. Był używany w starym logo Discord. Przed 13 maja 2021 r. nazywano go po prostu Blurple.

Łososiowy to gama kolorów od różowawo-pomarańczowego do jasnoróżowego, nazwana na cześć koloru mięsa łososia. Pierwsze odnotowane użycie łososia jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1776 roku. Rzeczywisty kolor mięsa łososia waha się od prawie białego do jasnopomarańczowego, w zależności od poziomu karotenoidu astaksantyny ze względu na to, jak bogata jest dieta kryla i krewetek, którymi żywią się ryby; łososie hodowane na farmach rybnych otrzymują niesyntetyczne lub sztuczne barwniki w pożywieniu.