Nazwy kolorów

Ultramaryna to ciemnoniebieski pigment, który pierwotnie był wytwarzany przez mielenie lapis lazuli na proszek. Nazwa pochodzi od łacińskiego ultramarinus, dosłownie „za morzem”, ponieważ pigment został przywieziony do Europy z kopalni w Afganistanie przez włoskich kupców w XIV i XV wieku. Ultramaryna była najlepszym i najdroższym błękitem używanym przez renesansowych malarzy. Była często używana do malowania szat Maryi Dziewicy i symbolizowała świętość i pokorę. Pozostała niezwykle drogim pigmentem do czasu wynalezienia syntetycznej ultramaryny w 1826 roku.

Portland Orange to kolor światła emitowanego przez fazę „nie przechodź” sygnalizacji przejścia dla pieszych w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie. Kolor ten został wybrany, aby uniknąć pomyłki ze zwykłymi światłami drogowymi w warunkach słabej widoczności. Jego chromatyczność jest określona przez Instytut Inżynierów Transportu w normach technicznych tego organu, wraz z księżycową bielą dla świateł dla pieszych. Jego zastosowanie jest określone w amerykańskim federalnym Podręczniku Jednolitych Urządzeń Kontroli Ruchu Drogowego (Manual on Uniform Traffic Control Devices). Różne normy jurysdykcyjne wymagają również pomarańczowego koloru Portland Orange dla znaków drogowych. Kolor ten można uzyskać za pomocą niektórych diod LED, a ITE określa dokładność długości fali do 3 nanometrów. W praktyce najbardziej jaskrawy kolor gazowych rurek jest podobny do Portland Orange.

Original Blurple to jaskrawy, fioletowo-niebieski odcień. Jest to starsza wersja koloru Blurple. Był używany w starym logo Discord. Przed 13 maja 2021 r. nazywano go po prostu Blurple.

Głęboka cytryna to głęboki odcień cytryny, który jest nazywany „cytrynowym” przez Pantone. Źródłem tego koloru jest lista kolorów „Pantone Textile Paper eXtended (TPX)”, kolor #13-0752 TPX-Lemon.

Ten odcień jest dosłownym jasnoniebieskim, lub innymi słowy, prostym połączeniem niebieskiego i białego. Ma taki sam odcień jak niebieski (240°) z mniejszym nasyceniem w HSV lub większą jasnością w HSL. Konkretny kolor szesnastkowy #80ffff jest również powszechnie używany w grafice komputerowej 3D jako kolor bazowy dla mapowania normalnego, w którym zazwyczaj reprezentuje gładkie obszary powierzchni.

„Bubblegum pink” to głęboki odcień magenty. Ten odcień różu, wraz z gorącym różem, był bardzo popularny w latach 2000.

Kolor waniliowy to bogaty odcień bieli, a także średnio blady odcień żółtego. Pierwsze odnotowane użycie wanilii jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1925 roku.

Ochra (stgr. ὤχρα ōchra, z ὠχρός ōchrós – „żółty, blady”) – rodzaj pelitycznej zwietrzeliny skał i iłów bogatych w związki żelaza, wykorzystywany jako naturalny, nieorganiczny pigment o barwie od żółtej do brązowej.

Gumiguta – odparowany sok mleczny, indyjskiego drzewa Garcinia. Dawniej używana jako żółta farba, obecnie jako środek przeczyszczający.

Ciemny turkus to kolor internetowy wymieniony w Wikipedii jako odmiany turkusu. Można go opisać jako jaskrawo niebieskawo-zielony

Kolor Iceberg to delikatny, blady odcień niebieskiego, który przywołuje na myśl zimne, rześkie i spokojne właściwości gór lodowych unoszących się na oceanie. Po raz pierwszy kolor iceberg został użyty w języku angielskim w 1921 roku. Kolor wyświetlany w polu kolorów odpowiada kolorowi o nazwie iceberg w książce Maerz i Paul „A Dictionary of Color” z 1930 roku.

Olive drab jest różnie opisywany jako „matowy oliwkowo-zielony kolor” (Oxford English Dictionary); „odcień zielonkawo-brązowy” (Webster's New World Dictionary); „ciemny szaro-zielony” (MacMillan English dictionary); „szaro-oliwkowy do ciemnego oliwkowo-brązowego lub oliwkowo-szarego” (American Heritage Dictionary); lub „matowy, ale dość mocny szaro-zielony kolor” (Collins English Dictionary). Jest szeroko stosowany jako kolor kamuflażu dla mundurów i sprzętu w siłach zbrojnych. Pierwsze zarejestrowane użycie olive drab jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1892 roku. Drab to starsza nazwa koloru, pochodząca z połowy XVI wieku. Odnosi się do matowego jasnobrązowego koloru, koloru tkaniny wykonanej z niebarwionej wełny domowej.

Spalona sienna zawiera dużą ilość bezwodnego tlenku żelaza i jest wytwarzana przez ogrzewanie surowej sjeny, która odwadnia tlenek żelaza, zmieniając go częściowo w hematyt, nadając mu bogaty czerwono-brązowy kolor. Pigment ten jest również znany jako czerwona ziemia, czerwona ochra i terra rossa. W Colour Index International pigment ten znany jest jako PR-102. Ta wersja pochodzi z włoskiej listy kolorów Ferrario 1919. Pierwsze odnotowane użycie sjeny palonej jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1853 roku. Ta odmiana sjeny palonej pochodzi ze „Słownika kolorów” Maerz i Paul z 1930 roku. Jest ona znacznie jaśniejsza niż większość innych wersji sjeny palonej. Była to mieszanka palonej pomarańczy i surowej sjeny.

Teal to kolor zielonkawo-niebieski. Jego nazwa pochodzi od ptaka - lerki euroazjatyckiej (Anas crecca) - który ma podobnie zabarwiony pasek na głowie. Słowo to jest często używane potocznie w odniesieniu do odcieni cyjanu w ogóle. Można go utworzyć przez zmieszanie cyjanu z zieloną bazą lub pogłębić w razie potrzeby czernią lub szarością. Kolorem dopełniającym turkusowego jest różowy. Jest to również jeden z pierwszej grupy 16 kolorów internetowych HTML/CSS sformułowanych w 1987 roku. W modelu RGB używanym do tworzenia kolorów na ekranach komputerów i telewizorów, teal jest tworzony przez zmniejszenie jasności cyjanu do około połowy.

Od wersji 3.2 HTML „srebrny” jest nazwą jednego z 16 podstawowych kolorów VGA.

Pierwotnie w XIX wieku i co najmniej do 1930 roku kolor ecru oznaczał dokładnie ten sam kolor co beżowy (tj. blady kremowy kolor), a słowo to jest często używane w odniesieniu do takich tkanin jak jedwab i len w stanie niebielonym. Ecru pochodzi od francuskiego słowa écrucode, które oznacza dosłownie „surowy” lub „niebielony”. Jednak co najmniej od lat 50. kolor ecru był uważany za inny kolor niż beżowy, prawdopodobnie w celu umożliwienia projektantom wnętrz szerszej palety kolorów do wyboru.

Vermilion (czasami vermillion) to rodzina kolorów i pigment najczęściej używany od starożytności do XIX wieku ze sproszkowanego minerału cynobru (forma siarczku rtęci). Jest synonimem czerwonej pomarańczy, która często przyjmuje nowoczesną formę, ale jest o 11% jaśniejsza (przy pełnej jasności). Użyte po raz pierwszy w języku angielskim w XIII wieku słowo vermilion pochodzi od starofrancuskiego słowa vermeillon, które wywodzi się od vermeil, od łacińskiego vermiculus - zdrobnienia łacińskiego słowa vermis oznaczającego robaka. Nazwa powstała, ponieważ miał podobny kolor do naturalnego czerwonego barwnika wytwarzanego z owada, Kermes vermilio, który był szeroko stosowany w Europie. Pierwsze odnotowane użycie „vermilion” jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1289 roku.

Ftalocyjanina miedzi (CuPc), zwana również błękitem ftalocyjaninowym, błękitem ftalowym i wieloma innymi nazwami, jest jasnym, krystalicznym, syntetycznym niebieskim pigmentem z grupy barwników ftalocyjaninowych, którego jaskrawy niebieski kolor jest często stosowany w farbach i barwnikach. Jest wysoko ceniony za swoje doskonałe właściwości, takie jak odporność na światło, siła barwienia, siła krycia i odporność na działanie zasad i kwasów. Ma wygląd niebieskiego proszku, nierozpuszczalnego w większości rozpuszczalników, w tym w wodzie.

Kolor bursztynowy to czysty kolor chromatyczny, znajdujący się na kole kolorów w połowie drogi między kolorami żółtym i pomarańczowym. Nazwa koloru pochodzi od materiału znanego również jako bursztyn, który powszechnie występuje w gamie żółto-pomarańczowo-brązowo-czerwonych kolorów; podobnie, jako kolor bursztynowy może odnosić się do gamy żółto-pomarańczowych kolorów. W języku angielskim pierwsze odnotowane użycie tego terminu jako nazwy koloru, a nie odniesienia do konkretnej substancji, miało miejsce w 1500 roku.

Żółty kolor bezpieczeństwa jest jednym ze standardowych kolorów bezpieczeństwa o wysokiej widoczności zdefiniowanych w normie ANSI Z535, która określa standardy informacji dotyczących bezpieczeństwa i zapobiegania wypadkom. Jest on często używany na symbolach zagrożeń, znakach ostrzegawczych, barierkach ochronnych, niebezpiecznym sprzęcie oraz niektórych ubraniach o wysokiej widoczności i środkach ochrony osobistej. Definicja ta jest odzwierciedlona w brytyjskiej normie BS 381C i australijskiej normie AS2700 (gdzie jest znana jako złoty żółty). W 1937 roku ustalono, że żółty bezpieczny jest najlepszym kolorem do zauważenia przez ludzki mózg; w rezultacie kolor farby wszystkich autobusów szkolnych w Stanach Zjednoczonych został zmieniony z pomarańczowego na żółty bezpieczny (patrz także żółty autobus szkolny).

Glaucous (od łacińskiego glaucus, od starożytnego greckiego γλαυκός (glaukós) „niebiesko-zielony, niebiesko-szary”) jest używany do opisania bladoszarego lub niebiesko-zielonego wyglądu powierzchni niektórych roślin, a także w nazwach ptaków, takich jak mewa jaskrawa (Larus hyperboreus), mewa jaskrawoskrzydła (Larus glaucescens), maczuga jaskrawa (Anodorhynchus glaucus) i tanager jaskrawy (Thraupis glaucocolpa). Termin glaucous jest również używany botanicznie jako przymiotnik oznaczający „pokryty szarawą, niebieskawą lub białawą woskową powłoką lub wykwitem, który można łatwo zetrzeć” (np. liście glaucous). Pierwsze odnotowane użycie glaucous jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1671 roku.

Isabelline (znany również jako isabella) to blado szaro-żółty, blado płowy, blado kremowo-brązowy lub pergaminowy kolor. Występuje głównie w ubarwieniu sierści zwierząt, w szczególności w kolorze upierzenia ptaków, a w Europie u koni. Historycznie był również stosowany w modzie. Pierwszy znany zapis tego słowa pojawił się w 1600 roku jako „isabella color”; to użycie stało się później zamienne w literaturze z „isabelline” po wprowadzeniu tego ostatniego do druku w 1859 roku. Pochodzenie tego słowa jest niejasne; ta niepewność spowodowała kilka prób przedstawienia etymologii i doprowadziła do powstania jednej znanej legendy.

Kolor ten został opracowany przez firmę Crayola w 1986 roku.

Pierwsze odnotowane użycie Tuscan jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1887 roku.

Kolor miętowy, znany również jako liść mięty, jest reprezentacją koloru mięty. Pierwsze odnotowane użycie mięty jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1920 roku.

Nazwa koloru strony internetowej jest zapisywana jako „deeppink” (bez spacji) w HTML do wyświetlania na komputerze.

W sieci prezentowany jest kolor „Niebiesko-fioletowy”, który jest odcieniem pośrednim między indygo elektrycznym a indygo pigmentowym. Jest on również znany jako „Deep Indigo”.

Zomp jest jednym z kolorów na liście kolorów Resene, popularnej w Australii i Nowej Zelandii. Kolor został opracowany w 2007 roku.

Polinezyjski niebieski to ciemnoniebieski kolor, prawie granatowy.

Limonkowa zieleń to żywy, żółtawo-zielony kolor strony internetowej.

Android green to odcień chartreuse lub karaibskiej zieleni, zdefiniowany przez Google jako kolor maskotki robota Android, używanej jako logo systemu operacyjnego Android. Jest on zdefiniowany jako wartość szesnastkowa RGB #3DDC84 online i Pantone 7479 C w druku.

Kolor pomarańczowy Giants symbolizuje, wraz z czarnym i kremowym, drużynę baseballową San Francisco Giants.

Kardynalska czerwień i stalowa szarość to kolory Massachusetts Institute of Technology. Jest to również oficjalny kolor drużyny lekkoatletycznej The Engineer i oficjalnej maskotki Tima Beavera.

Fuksja to żywy różowawo-purpurowo-czerwony kolor, nazwany na cześć koloru kwiatu rośliny fuksji, który został nazwany przez francuskiego botanika Charlesa Plumiera na cześć XVI-wiecznego niemieckiego botanika Leonharta Fuchsa. Pierwsze odnotowane użycie fuksji jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1892 roku. W systemie kolorów addytywnych, modelu kolorów RGB używanym do tworzenia wszystkich kolorów na wyświetlaczu komputera lub telewizora, kolory magenta i fuksja są dokładnie takie same i mają ten sam numer szesnastkowy, #FF00FF. Nazwa fuksja jest używana na liście kolorów internetowych HTML dla tego koloru, podczas gdy nazwa magenta jest używana na liście kolorów internetowych X11. Oba są tworzone w ten sam sposób, poprzez połączenie równej ilości niebieskiego i czerwonego światła przy pełnej jasności.

Żółty Mikado to odcień żółtego, który pojawia się na flagach narodowych Kolumbii i Kazachstanu. Wcześniej był również używany w samochodach Lincoln i jest powiązany z różnymi barwnikami i barwnikami.

Pierwsze zarejestrowane użycie perskiej róży jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1921 roku. Kolor ten pasuje do próbki koloru perskiej róży w „Słowniku kolorów” - wysoce nasyconego koloru blisko zewnętrznej powierzchni sfery kolorów, tuż poniżej równika sfery kolorów, mniej więcej w połowie drogi między różem a magentą. Kolor perskiej róży można również opisać jako kolor zbliżony do fioletowej granicy diagramu chromatyczności CIE, mniej więcej w połowie drogi między różem a magentą.

W druku kolorowym żółty jest jednym z trzech subtraktywnych kolorów podstawowych atramentu, wraz z magentą i cyjanem. Wraz z kolorem czarnym można je nakładać na siebie w odpowiedniej kombinacji, aby wydrukować dowolny obraz w pełnym kolorze. Używany jest szczególny kolor żółty, zwany żółtym procesowym (znany również jako „żółty pigmentowy”, „żółty drukarski” i „żółty kanarkowy”). Żółty procesowy nie jest kolorem RGB i nie ma stałej konwersji z kolorów podstawowych CMYK na RGB. W przypadku tuszu do drukarek stosowane są różne formuły, więc mogą występować różnice w drukowanym kolorze, który jest czystym żółtym tuszem.

Little Boy Blue to głęboki odcień koloru Baby Blue. Źródłem tego koloru jest lista kolorów „Pantone Textile Paper eXtended (TPX)”, kolor #16-4132 TPX-Little Boy Blue.

Ten jasny odcień cerulean to kolor nazywany cerulean przez kredki Crayola.

Sunset orange to kolor opracowany przez firmę Crayola w 1997 roku.

Niebieski fluorescencyjny to odcień niebieskiego, który świeci w oparciu o fluorescencję. Jest to główny kolor indyjskiego banknotu o nominale 50 rupii.

Ten odcień pomarańczy jest unikalny dla Uniwersytetu Tennessee (UT), zdefiniowany przez instytucję jako Pantone 151 i nazywany jest pomarańczowym UT. Jest on oferowany do sprzedaży przez The Home Depot i licencjonowany przez uniwersytet. Według uniwersytetu ten odcień pomarańczy pochodzi od amerykańskiej stokrotki, która rosła w obfitości w najstarszej części kampusu, The Hill. Kolory Uniwersytetu Tennessee to pomarańczowy UT i biały, które są używane przez różne drużyny sportowe, reklamy i towary.

Kolor ametystowy to umiarkowany, przezroczysty fiolet. Jego nazwa pochodzi od kamienia ametystu, odmiany kwarcu. Ametyst jest kamieniem narodzin dla osób urodzonych w lutym. Pierwsze odnotowane użycie ametystu jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1572 roku. Chociaż kolor naturalnego ametystu waha się od fioletowego do żółtego, kolor ametystu, o którym tutaj mowa, to umiarkowany fioletowy kolor najczęściej kojarzony z kamieniami ametystowymi. Nie ma zgody co do przyczyny fioletowego koloru kamienia ametystowego. Niektórzy uważają, że kolor ten wynika z obecności manganu, podczas gdy inni sugerują, że kolor ametystu może pochodzić z tiocyjanianu żelaza lub siarki występującej w kamieniach ametystowych.

Czekoladowy kosmos lub czerwony kosmos to kolor rośliny kwitnącej Cosmos atrosanguineus. Kolor ten jest opisywany jako ciemnoczerwony, głęboki karmazyn, głębszy burgund, głęboka czerwona czekolada, ciemny orzech laskowy i aksamitne bordo.

Głęboki kasztan to kolor o nazwie kasztan w kredkach Crayola. Kolor ten był również produkowany w specjalnej limitowanej edycji, w której nosił nazwę syropu klonowego Vermont. Na prośbę nauczycieli zaniepokojonych tym, że dzieci (błędnie) uważały, że nazwa reprezentuje kolor skóry rdzennych Amerykanów, Crayola zmieniła nazwę swojego koloru kredek „Indian Red”, pierwotnie sformułowaną w 1958 roku, na „Chestnut” w 1999 roku. W rzeczywistości kolor czerwieni indiańskiej nie ma nic wspólnego z amerykańskimi Indianami, ale jest pigmentem tlenku żelaza, którego stosowanie jest popularne w Indiach.

Kolor raspberry rose to głęboki odcień maliny. Pierwsze odnotowane użycie koloru raspberry rose jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1950 roku w słowniku Descriptive Color Names Dictionary. Znormalizowane współrzędne koloru dla raspberry rose są identyczne z irresistible, który został po raz pierwszy zarejestrowany jako nazwa koloru w języku angielskim w 1948 roku w Plochere Color System.

Zielony (Pantone) to kolor nazywany zielonym w Pantone. Źródłem tego koloru jest lista kolorów „Pantone Textile Paper eXtended (TPX)”.

Chabrowy błękit to odcień średniego do jasnego błękitu zawierający stosunkowo mało zieleni. Ten odcień był jednym z ulubionych holenderskiego malarza Johannesa Vermeera. Najcenniejsze niebieskie szafiry nazywane są chabrowymi niebieskimi, o średnio ciemnym fioletowo-niebieskim odcieniu.

Barwa biała – najjaśniejsza z barw. Jest to zrównoważona mieszanina barw prostych, która jest odbierana przez człowieka jako najjaśniejsza w otoczeniu odmiana szarości.

Kość słoniowa to białawy kolor, którego nazwa pochodzi od materiału wykonanego z kłów i zębów niektórych zwierząt, takich jak słoń i mors. Ma bardzo delikatny żółty odcień. Kolor ten jest często kojarzony z czystością i elegancją. W kulturze zachodniej jest również kojarzony ze ślubami i innymi formalnymi okazjami. W kulturach wschodnich kość słoniowa była używana przez wieki do tworzenia przedmiotów dekoracyjnych i artefaktów religijnych, takich jak posągi Buddy i inne rzeźby. Kulturowa akceptacja wykorzystania kości słoniowej jako materiału z czasem spadła, a praktyka ta została zakazana w dużej części świata. Pierwsze odnotowane użycie kości słoniowej jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1385 roku. Kolor „kość słoniowa” został włączony jako jeden z kolorów X11, gdy zostały one sformułowane w 1987 roku.