Nazwy kolorów

Very Peri to kolor, który został wybrany „Kolorem roku 2022 Pantone” przez Pantone Color Institute.

Szmaragdowy to kolor z serii Crayola 1994 Gem Tones, opakowania 16 kredek wzorowanych na kolorach kamieni szlachetnych.

Perskie indygo to kolor znany również pod nazwą regimental, która obecnie jest rzadko używana. Został nazwany regimental, ponieważ w XIX wieku był powszechnie używany przez wiele krajów do produkcji mundurów marynarki wojennej. Nazwa perskiego indygo pochodzi od produktu z Persji: perskiej tkaniny barwionej indygo. Pierwsze odnotowane użycie regimental (oryginalna nazwa koloru obecnie nazywanego perskim indygo) jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1912 roku.

Alizarin to odcień amarantu nazwany alizaryną w książce Maerz i Paul A Dictionary of Color z 1930 roku.

Ten odcień jest dosłownym jasnoniebieskim, lub innymi słowy, prostym połączeniem niebieskiego i białego. Ma taki sam odcień jak niebieski (240°) z mniejszym nasyceniem w HSV lub większą jasnością w HSL. Konkretny kolor szesnastkowy #80ffff jest również powszechnie używany w grafice komputerowej 3D jako kolor bazowy dla mapowania normalnego, w którym zazwyczaj reprezentuje gładkie obszary powierzchni.

Sinopia (znana również jako sinoper, nazwana na cześć tureckiego miasta Sinop) to ciemnoczerwono-brązowy pigment naturalny, którego czerwonawy kolor pochodzi od hematytu, odwodnionej formy tlenku żelaza. Był szeroko stosowany w klasycznej starożytności i średniowieczu do malowania, a w okresie renesansu był często używany na szorstkiej początkowej warstwie tynku do podrysowania fresku. Słowo to zaczęło być używane zarówno w odniesieniu do pigmentu, jak i samego rysunku przygotowawczego, który może zostać ujawniony, gdy fresk zostanie usunięty ze ściany w celu przeniesienia. W średniowieczu sinopia w języku łacińskim i włoskim oznaczała po prostu czerwoną ochrę. Do języka angielskiego weszła jako słowo sinoper, oznaczające czerwony kolor ziemi. Sinopia jest kolorem w różnych współczesnych systemach kolorów.

„Cerulean blue” to nazwa pigmentu. Pigment został odkryty pod koniec XVIII wieku i oznaczony jako cerulean blue w XIX wieku. Podstawowym składnikiem chemicznym pigmentu jest staninian kobaltu. Dokładny odcień pigmentu zależy od zmiennego składnika krzemianowego.

Zieleń Paolo Veronese to kolor nazwany Verde Verones w Guía de coloraciones (Przewodniku po kolorystyce) autorstwa Rosy Gallego i Juana Carlosa Sanza, słowniku kolorów opublikowanym w 2005 roku, który jest szeroko popularny w świecie latynoskim. Zieleń Paolo Veronese była kolorem opracowanym i używanym przez znanego XVI-wiecznego weneckiego artystę Paolo Veronese. Zieleń Paolo Veronese zaczęła być używana jako nazwa koloru w języku angielskim w XIX wieku (dokładny rok nie jest pewny). Inna nazwa tego koloru to przezroczysty tlenek chromu.

Rubin to kolor, który jest reprezentacją koloru ciętego i polerowanego kamienia szlachetnego rubinu i jest odcieniem czerwieni lub różu.

Ochra (stgr. ὤχρα ōchra, z ὠχρός ōchrós – „żółty, blady”) – rodzaj pelitycznej zwietrzeliny skał i iłów bogatych w związki żelaza, wykorzystywany jako naturalny, nieorganiczny pigment o barwie od żółtej do brązowej.

Magenta to kolor, który jest różnie definiowany jako różowawo-purpurowo-czerwony, czerwonawo-purpurowo-różowy lub karmazynowo-karmazynowy. Magenta wzięła swoją nazwę od barwnika anilinowego stworzonego i opatentowanego w 1859 roku przez francuskiego chemika François-Emmanuela Verguina, który pierwotnie nazwał go fuksyną. Nazwa została zmieniona dla uczczenia włosko-francuskiego zwycięstwa w bitwie pod Magentą stoczonej między Francuzami i Austriakami 4 czerwca 1859 r. w pobliżu włoskiego miasta Magenta w Lombardii. Praktycznie identyczny kolor, zwany roseine, został stworzony w 1860 roku przez dwóch brytyjskich chemików, Edwarda Chambersa Nicholsona i George'a Maule'a. Kolor magenta jest również nazywany fuksją. Kolor magenta jest jednym z trzech kolorów drugorzędnych w modelu kolorów RGB.

Karmin to termin określający głębokie czerwone kolory, które są lekko fioletowawe, ale bliższe czerwieni niż karmazynowi. Niektóre rubiny mają bogaty karminowy kolor. Przedstawiona tutaj ciemna czerwień reprezentuje surowy pigment, podczas gdy jaśniejsze i jaśniejsze odcienie pochodzą z jego przetwarzania. Pierwsze odnotowane użycie „karminu” jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1523 roku.

Mniej nasycony kolor June Bud można opisać jako Brilliant Yellow Green.

Głęboki odcień cerise, stosowany w kredkach Crayola, nazywany jest cerise od 1993 roku. Kolor ten jest częścią listy kolorów kredek Crayola.

Jasnozielony to jasny odcień zieleni.

Teal to kolor zielonkawo-niebieski. Jego nazwa pochodzi od ptaka - lerki euroazjatyckiej (Anas crecca) - który ma podobnie zabarwiony pasek na głowie. Słowo to jest często używane potocznie w odniesieniu do odcieni cyjanu w ogóle. Można go utworzyć przez zmieszanie cyjanu z zieloną bazą lub pogłębić w razie potrzeby czernią lub szarością. Kolorem dopełniającym turkusowego jest różowy. Jest to również jeden z pierwszej grupy 16 kolorów internetowych HTML/CSS sformułowanych w 1987 roku. W modelu RGB używanym do tworzenia kolorów na ekranach komputerów i telewizorów, teal jest tworzony przez zmniejszenie jasności cyjanu do około połowy.

Kolor bursztynowy to czysty kolor chromatyczny, znajdujący się na kole kolorów w połowie drogi między kolorami żółtym i pomarańczowym. Nazwa koloru pochodzi od materiału znanego również jako bursztyn, który powszechnie występuje w gamie żółto-pomarańczowo-brązowo-czerwonych kolorów; podobnie, jako kolor bursztynowy może odnosić się do gamy żółto-pomarańczowych kolorów. W języku angielskim pierwsze odnotowane użycie tego terminu jako nazwy koloru, a nie odniesienia do konkretnej substancji, miało miejsce w 1500 roku.

Szałwia to szaro-zielony kolor przypominający suszone liście szałwii. Jako kolor czwartorzędowy jest równą mieszanką kolorów trzeciorzędowych: cytrynowego i łupkowego. Szesnastkowa wartość koloru RGB próbki Sage po prawej to BCB88A. Przez dziesięciolecia niektóre wojskowe kurtki lotnicze były produkowane w kolorze szałwii.

Glaucous (od łacińskiego glaucus, od starożytnego greckiego γλαυκός (glaukós) „niebiesko-zielony, niebiesko-szary”) jest używany do opisania bladoszarego lub niebiesko-zielonego wyglądu powierzchni niektórych roślin, a także w nazwach ptaków, takich jak mewa jaskrawa (Larus hyperboreus), mewa jaskrawoskrzydła (Larus glaucescens), maczuga jaskrawa (Anodorhynchus glaucus) i tanager jaskrawy (Thraupis glaucocolpa). Termin glaucous jest również używany botanicznie jako przymiotnik oznaczający „pokryty szarawą, niebieskawą lub białawą woskową powłoką lub wykwitem, który można łatwo zetrzeć” (np. liście glaucous). Pierwsze odnotowane użycie glaucous jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1671 roku.

Cytryn to kolor, którego najczęstszym odniesieniem są niektóre kolorowe odmiany kwarcu, które mają średnio głęboki odcień złocistożółtego. Cytryn był podsumowywany w różnych okresach jako żółty, zielonkawo-żółty, brązowo-żółty lub pomarańczowy. Pierwotnym punktem odniesienia dla koloru cytrynu był owoc cytronu. Pierwsze odnotowane użycie cytryny jako koloru w języku angielskim miało miejsce w 1386 roku. Zostało ono zapożyczone ze średniowiecznej łaciny i klasycznej łaciny o tym samym znaczeniu.

Pierwsze odnotowane użycie Tuscan jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1887 roku.

Kolor miętowy, znany również jako liść mięty, jest reprezentacją koloru mięty. Pierwsze odnotowane użycie mięty jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1920 roku.

Kolor brilliant rose to kolor Crayola opracowany w 1949 roku, ale nazwa została zmieniona w 1958 roku na magenta. Oryginalna nazwa jest bardziej trafna, ponieważ kolor ten, o kodzie odcienia 329, jest znacznie bliższy różowi niż (kolorowi internetowemu) magenta.

Ciemna magenta to głęboki, bogaty odcień magenty, skłaniający się ku fioletowi.

Mango to żółty kolor przypominający mango. Nazwa pochodzi od tego owocu. Obecnie nie wiadomo, kiedy mango zostało po raz pierwszy użyte jako nazwa koloru w języku angielskim.

Zomp jest jednym z kolorów na liście kolorów Resene, popularnej w Australii i Nowej Zelandii. Kolor został opracowany w 2007 roku.

Niebieski (Crayola) to kolor nazywany niebieskim w kredkach Crayola. „Blue” była jedną z oryginalnych kredek Crayola opracowanych w 1903 roku. Crayola może być wyświetlana tylko w przybliżeniu na ekranie komputera. W XXI wieku odcień ten jest klasyfikowany jako odmiana lazuru, która znajduje się na granicy niebieskiego.

Zieleń leśna odnosi się do koloru zielonego, o którym mówi się, że przypomina kolor drzew i innych roślin w lesie. Ten kolor internetowy, gdy jest zapisany jako kod komputerowy w HTML do wyświetlania kolorów strony internetowej, jest zapisywany w postaci forestgreen (bez spacji). Pierwsze zarejestrowane użycie zieleni leśnej jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1810 r. Zieleń leśna jest reprezentacją średniego koloru liści drzew lasu liściastego strefy umiarkowanej.

True Blue to odcień niebieskiego głębszy niż pudrowy niebieski i jaśniejszy niż królewski niebieski, który był kolorem wszystkich drużyn sportowych Uniwersytetu Kalifornijskiego w Los Angeles (UCLA) w latach 2003-2017. Został opracowany przez Wydział Lekkoatletyczny UCLA i firmę Adidas i po raz pierwszy wprowadzony na domowych koszulkach piłkarskich i wyjazdowych koszulkach koszykarskich w 2002 roku. True Blue to kolor Pantone Matching System 2386 C. Kolor True Blue to głęboki odcień lazuru.

Bleu de France to żywy niebieski kolor, który jest kojarzony w heraldyce z królami Francji od XII wieku.

Limonkowa zieleń to żywy, żółtawo-zielony kolor strony internetowej.

Android green to odcień chartreuse lub karaibskiej zieleni, zdefiniowany przez Google jako kolor maskotki robota Android, używanej jako logo systemu operacyjnego Android. Jest on zdefiniowany jako wartość szesnastkowa RGB #3DDC84 online i Pantone 7479 C w druku.

Złoty jest najstarszym kolorem związanym z Uniwersytetem Stanowym Arizony i pochodzi z 1896 roku, kiedy szkoła została nazwana Tempe Normal School. Złoto oznacza „złotą obietnicę” ASU. Złoto oznacza również słońce, z którego słynie Arizona, w tym moc słońca i jego wpływ na klimat i gospodarkę. Sekcja studencka, znana jako The Inferno, nosi złote barwy podczas meczów.

Kardynalska czerwień i stalowa szarość to kolory Massachusetts Institute of Technology. Jest to również oficjalny kolor drużyny lekkoatletycznej The Engineer i oficjalnej maskotki Tima Beavera.

Pierwsze zarejestrowane użycie perskiej róży jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1921 roku. Kolor ten pasuje do próbki koloru perskiej róży w „Słowniku kolorów” - wysoce nasyconego koloru blisko zewnętrznej powierzchni sfery kolorów, tuż poniżej równika sfery kolorów, mniej więcej w połowie drogi między różem a magentą. Kolor perskiej róży można również opisać jako kolor zbliżony do fioletowej granicy diagramu chromatyczności CIE, mniej więcej w połowie drogi między różem a magentą.

Żółto-zielony to matowy średni odcień chartreuse. Przed opracowaniem kolorów X11 w 1987 roku, termin żółto-zielony był używany w odniesieniu do koloru, który jest obecnie oznaczany jako kolor sieciowy chartreuse (zieleń chartreuse). Obecnie termin „żółto-zielony” jest używany w odniesieniu do tego średnio zdesaturowanego odcienia chartreuse.

Kolor ten nosi nazwę purpureus. Inna nazwa tego koloru to purpura. Pierwsze odnotowane użycie alternatywnej nazwy purpura jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1382 roku.

Ciemnoniebiesko-szary to głęboki, stonowany odcień szarości z nutami niebieskiego.

Kolor ametystowy to umiarkowany, przezroczysty fiolet. Jego nazwa pochodzi od kamienia ametystu, odmiany kwarcu. Ametyst jest kamieniem narodzin dla osób urodzonych w lutym. Pierwsze odnotowane użycie ametystu jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1572 roku. Chociaż kolor naturalnego ametystu waha się od fioletowego do żółtego, kolor ametystu, o którym tutaj mowa, to umiarkowany fioletowy kolor najczęściej kojarzony z kamieniami ametystowymi. Nie ma zgody co do przyczyny fioletowego koloru kamienia ametystowego. Niektórzy uważają, że kolor ten wynika z obecności manganu, podczas gdy inni sugerują, że kolor ametystu może pochodzić z tiocyjanianu żelaza lub siarki występującej w kamieniach ametystowych.

Głęboki kasztan to kolor o nazwie kasztan w kredkach Crayola. Kolor ten był również produkowany w specjalnej limitowanej edycji, w której nosił nazwę syropu klonowego Vermont. Na prośbę nauczycieli zaniepokojonych tym, że dzieci (błędnie) uważały, że nazwa reprezentuje kolor skóry rdzennych Amerykanów, Crayola zmieniła nazwę swojego koloru kredek „Indian Red”, pierwotnie sformułowaną w 1958 roku, na „Chestnut” w 1999 roku. W rzeczywistości kolor czerwieni indiańskiej nie ma nic wspólnego z amerykańskimi Indianami, ale jest pigmentem tlenku żelaza, którego stosowanie jest popularne w Indiach.

Głęboka czerwień indyjska to kolor pierwotnie nazywany czerwienią indyjską od jego sformułowania w 1903 roku do 1999 roku, ale obecnie nazywany kasztanowym, w kredkach Crayola. Kolor ten był również produkowany w specjalnej limitowanej edycji, w której nazywał się syropem klonowym Vermont. Na prośbę nauczycieli, którzy obawiali się, że dzieci błędnie uwierzą, że nazwa reprezentuje kolor skóry rdzennych Amerykanów, Crayola zmieniła nazwę swojego koloru kredek Indian Red na Chestnut w 1999 roku.

Stare złoto to ciemnożółty kolor, który waha się od jasnego oliwkowego lub oliwkowo-brązowego do głębokiego lub mocnego żółtego, zwykle po ciemniejszej stronie tego zakresu. Pierwsze odnotowane użycie starego złota jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce na początku XIX wieku (dokładny rok nie jest pewny).

Candlelight to wspaniały złoty kolor.

Błękit, lazur – kolor o odcieniu pomiędzy niebieskim a cyjanem, odpowiadający barwie czystego nieba w słoneczny dzień.Błękit miał wiele znaczeń zmieniających się przez wieki. Symbolizował wierność, stałość uczuć, czystość i trwałość.Słowo lazur jest pochodzenia francuskiego i często stosowane jest we Francji w odniesieniu do Morza Śródziemnego (także – Lazurowe Wybrzeże).

Perska zieleń to kolor używany w perskiej ceramice i perskich dywanach w Iranie. Pierwsze odnotowane użycie perskiej zieleni jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1892 roku.

System kolorów Munsell (Munsell 5G) obejmuje kolor zdefiniowany jako zielony. System kolorów Munsell to przestrzeń kolorów, która określa kolory w oparciu o trzy wymiary kolorów: odcień, wartość (jasność) i chroma (czystość koloru), rozmieszczone równomiernie w trzech wymiarach w wydłużonym owalu pod kątem w kształcie bryły kolorów Munsell zgodnie ze skalą logarytmiczną, która rządzi ludzką percepcją. Wyświetlane kolory Munsell są tylko przybliżone, ponieważ zostały dopasowane do gamy sRGB.

Jasnożółty to kolor sieci, który można opisać jako bladożółto-zielony. Jest on wymieniony w Wikipedii jako jeden z żółtych odcieni.

Kolor kanarkowy (jasnozielono-żółty) jest pokazany w polu kolorów. Pierwsze odnotowane użycie kanarkowej żółci jako nazwy koloru w języku angielskim miało miejsce w 1789 roku.

Kolor ten został zatwierdzony przez kanclerza Uniwersytetu Kalifornijskiego w Los Angeles (UCLA) w październiku 2013 roku. Jest to odcień złota zidentyfikowany przez uniwersytet do użytku w publikacjach drukowanych.

W druku kolorowym kolor zwany magentą procesową lub magentą pigmentową jest jednym z trzech podstawowych kolorów pigmentu, które wraz z żółtym i cyjanem stanowią trzy subtraktywne kolory podstawowe pigmentu. Magenta (subtraktywny kolor podstawowy) to jasny, żywy odcień różu, często określany jako jasnoróżowy lub fuksja.